طريقه ساخت
وسايل لازم (براي دو قفل هوا):
(شکل 1)
ابزار لازم:
1- مراحل ساخت:
1- 1
سرپوش، ته خودکار و مغزی خودكار را درآورده، دور بيندازيد. با استفاده از كارد ميوه خوری (ترجيحا اره ای)، از روی سوراخ كوچكی كه به منظور ورود هوا روی بدنه خودكار ايجاد شده است، آنرا ببريد. حال شما خودكار را به دو قسمت تقسيم كرده ايد كه يكی بلندتر (با سر مخروطي) و ديگری كوتاهتر است. دو قسمت را كنار هم بگذاريد و اضافه طول نيمه بلندتر را (از قسمت مخروطی آن) ببريد و دور بيندازيد. در اين مرحله شما دو قطعه هم طول داريد كه سر و ته هر كدام از آنها، يك مقطع شش ضلعي میباشد (شكلهاي 2 و 3).
1- 2
به اندازه عرض يك انگشت، از هر كدام از دو لوله ببريد، و پليسه های سر و ته دو لوله كوتاه و دو لوله بلند را با چاقو بتراشيد (شكل 3). اين پليسه ها میتوانند هنگام جازنی شيلنگ، باعث پارگی و از كارافتادگی قفل هوا شوند.
1- 3
پيستون سرنگ را خارج كرده، دور بيندازيد. زبانه اتصال سوزن سرنگ را نيز از ته سيلندر سرنگ بچينيد. در ته سيلندر سرنگ، با استفاده از چاقو، سوراخ گردی ايجاد كنيد كه لوله های خودكار درون آن جا شوند.
نكات:
1- 4
لوله های كوتاه و بلند را در دوسر شيلنگ فرو كنيد، سپس سر ديگر لوله كوچكتر را (حتی المقدور بصورت قائم) كمی درون سوراخ ته سيلندر سرنگ فرو كرده، مرز تماس لوله و سرنگ را با چسب، هوابندی كنيد (شكل 5).
نكات:
وقتی چسب خشك شد، با دميدن در سيستم، از هوابند بودن آن اطمينان حاصل كنيد.
1- 5
شيلنگ را به سمت بالا برده، به پايين برگردانيد و با چسب نواری آنرا دور قسمت وسط سرنگ محكم كنيد (شكل 6).
نكات:
2- فاكتورهاي طراحي
2- 1 طول لوله قفل هوا
هرچقدر طول لوله بيشتر باشد، فشار گاز درون بشكه ای بيشتری برای هل دادن گاز و مايع درون قفل هوا نياز است.
مثال اين امر شيلنگ های حياط است: به سادگی ميتوان از يك سر شيلنگ به طول كم دميد تا هوا از آن خارج شود؛ ولي اگر طول شيلنگ زياد باشد فشار دمش عضلات ريه قادر به هل دادن هوای درون شيلنگ نخواهند بود.
پس اگر طول لوله قفل را خيلی زياد بگيريد، نياز به فشار بيشتری در بشكه خواهيد داشت تا قفل عمل كند. يادتان باشد كه هدف از قفل هوا جلوگيری از ازدياد فشار در بشكه است.
2- 2 مقطع عبور سيال در قفل
هر قسمت از مسير، كه مقطع لوله تنگ شود، نياز به فشار بيشتری برای رد شدن گاز خواهد داشت.
مثال: حين فوت كردن، هر چقدر مجرای خروج هوا از لبهايتان را تنگتر كنيد، نياز به فشار بيشتری براي دميدن داريد.
پس مواقع خم كردن لوله (خمهاي نشان داده شده در شكل 6 با پيكان سفيد يا زرد)، مراقب باشيد مجرای لوله در اثر خم، تنگ نشود. هر چقدر اين مجرا تنگ تر شود، فشار گاز درون بشكه ای بيشتری برای عملكرد قفل هوا نياز داريد كه نفی كننده فلسفه استفاده از قفل هواست.
2- 3 بنابراين شما با يك مشكل بزرگ مواجه هستيد:
هر چقدر طول لوله را بيشتر كنيد، ميتوانيد خم بزرگتری در موقعيت هاي پيكان داشته باشيد كه معنای آن اجتناب از تاشدن و در نتيجه تنگ شدن مجراست. از طرف ديگر، طول بيشتر به معنای فشار بيشتر درون بشكه هم هست. اين وسط، شما بايد حد بهينه را پيدا كنيد كه به اصطلاح نه سيخ بسوزد نه كباب! راه حل آن، پيدا كردن ارتجاعی ترين شيلنگ ممكن است. در قطری از شيلنگ كه به لوله خودكار فيت شود، جنس شيلنگي كه ارتجاعی تر باشد و در اثر خم كمتر بشكند، مناسب تر است. دليل آنكه در بالا، طول شيلنگ "تقريبا" 30 cm قيد شد هم همين است (شكل 7).
متاسفانه شيلنگی كه من استفاده كردم، براي منظور مخصوصي استفاده ميشود كه در دسترس عموم نيست؛ بنابراين در اين باره نمیتوانم كمكی به دوستان كنم.
3 - توضيحات تكميلي:
3- 1
در عمل، براي آب كردن قفل، تا اندازه ای درون آن آب بريزيد كه سطح آب تقريبا تا وسط سرنگ برسد. مقدار بيشتر آن باعث بيرون پاشيدن آب در اثر خروج گاز شده و در مقدار كمتر، ممكن است آب قفل ظرف چند ساعت تبخير شده، قفل هوا را خالی كند. در اين وضعيت، حجم آبگيری قفل تقريبا 25 cc است.
3- 2
كوچك بودن مقطع لوله خودكار اين اجازه را بشما ميدهد كه بتوانيد آنرا روی ابعاد مختلف درب ظرف تخمير سوار كنيد. خود من از اين قفل هوا روی ظرفهاي 1، 5 ، 10، 20، 30 و 60 ليتري استفاده كرده ام و مشكلی نداشت.
3- 3
اگر مقدار گاز خروجی در بشكه های حجيم خيلی زياد بود، میتوانيد چند قفل هوا روی آن نصب كنيد.
3- 4
براي نصب، بهترين روش سوراخ كردن درب بشكه با استفاده از هويه است. وقتی هنوز پلاستيك درب داغ و نرم است، لوله خودكار را در آن فرو كنيد. شش ضلعی بودن مقطع خودكار باعث میشود وقتی مذاب پلاستيك خشك شد، آنرا محكم نگهدارد و قفل هوا در سوراخ نچرخد. بعد دور لوله را در محل تماس با درب، با چسب هوابندی كنيد. اگر دقت كنيد، ميبينيد در شكل 6، موقعيت پيكان، بالاتر از سر اتصال به بشكه لوله است. بنابر اين هنگام نصب قفل، دقت كنيد لوله را آنقدر در سوراخ جا بزنيد كه خم فشرده نشود (مجراي لوله تنگ نشود).
3- 5
از اين قفل ميتوانيد چند بار استفاده كنيد. كافيست پس از هربار تخمير آنرا از جا در بياوريد و بشوييد. سوراخ بجا مانده روی درب بشکه را هم ميتوانيد چسب بگيريد.
این ابتکار دوست عزیز سعید ه. میباشد. تصاویر و مقاله آنرا نیز ایشان تهیه کرده اند و با آنکه از ساده ترین ابزار استفاده شده ، باید اذعان نمود که از ابزارهایی نظیر اره دستی و مته برقی نیز میتوان استفاده نمود ولی این دوست عزیز با حداقل امکانات قفل هوای رامک را تهیه نموده اند. امید آنکه در آینده شاهد همکاریهای بیشتری با ایشان باشیم. اگر دوستان سوالی داشتند مانند گذشته ، مسلما ایشان پاسخگوی دوستان خواهند بود. همچنین با عرض معذرت در دستکاری مختصر مقاله.
ساخت این قفل هوا بسیار ساده و نیازی به مهارت ویژه نداشته بلکه به قدری دقت و خلاقیت نیازمند است و از نظر عملکرد هیچ فرقی با بهترین نمونه خارجی آن ندارد.
لوازم و ابزار:
قوطی پلاستیکی خالی فیلم با درپوش (چفتی یا پیچی و ازجنس بیرنگ یا شفاف باشد بهتر است)
سرنگ با قطر حداقل 1.5 سانتیمتر (قطر 2 سانتیمتری بهتر است)
خودکار معمولی (نوعی که مغز آن از انتها خارج شود)
چسب دوقلوی قوی و خوب
مته نازک 2 میلیمتری و حدود 8 میلیمتری(باید 2 میلیمتر از قطر پوسته خودکار کوچکتر باشد)
اره ظریف
چند چوب کبریت یا خلال دندان و یک قاشق غذاخوری
طرز ساخت:
** مطمئن شوید قوطی فیلم ، میله درونی سرنگ و بدنه خودکار تمیز و عاری از چربی و آلودگی های دیگر است. اگر لازم است با آب و صابون بشوئید و خشک کنید.
درب قوطی فیلم را باز کرده ، از داخل درب در 3 یا 4 نقطه نزدیک به لبه سوراخ با قطر 2 میلیمتری کنید ، با مته 8 میلیمتر یا کمتر (ضخامت مته باید از قطر خارجی خودکار حدود 2 میلیمتر کوچکتر باشد) درست در مرکز قوطی و از طرف خارج یک سوراخ کنید.
میله درونی سرنگ 1.5 سانتی (2 سانتی باشد بهتر است) را بیرون آورده و با اره ظریف به طول 4 سانتیمتر از انتهای بسته آن ببرید. اینک یک لوله تو خالی بطول 4 سانتیمتر با یک سر بسته و یک سر باز در اختیار دارید.
مغز درون خودکار را بیرون آورید (میله ای که با آن مینویسد) و سر دیگر خودکار را باز کنید تا فقط پوسته خالی خودکار باقی بماند اگر سر خودکار جدا نمیشود آنرا با اره ببرید. این پوسته درون تهی باید حداقل 12 سانتیمتر طول داشته باشد.
بستگی به نوع چسب دوقلو و میزان مخلوط کردن آن ، مقداری را روی یک سطح صاف یا داخل قاشق غذا خوری تمیز ریخته و با کمک چوب کبریتی کاملا مخلوط کنید.
انتهای سرنگ (سری که بسته است) را چسب بزنید و درست در طرف داخلی و درست در وسط درب قوطی فیلم بچسبانید. با کمک دو انگشت سبابه و اشاره هر دو را در یک دست بگیرید و قدری فشار دهید تا محکم شود. با کمک چوب کبریت مقداری چسب به اطراف محل اتصال باز هم جسب بزنید تا کاملا اطراف آن پوشیده از چسب شود. در محلی بگذارید تا کاملا خشک شود.
با قلمی روی پوسته آن بفاصله 3 سانتیمتری خودکار علامت بزنید و قسمت بالای سر پوسته خودکار را به درون سوراخ 8 میلیمتری (یا کمتر) با فشار وارد کرده و آنقدر عبور دهید تا فقط علامت سه سانتیمتر آن هم سطح کف قوطی فیلم شده و درون قوطی باقی بماند (بیش از سه سانتیمتر نباشد). هر دو طرف آنرا بکمک چوب کبریت چسب بزنید تا کاملا محکم شود. دقت کنید دو طرف قوطی و پوسته خودکار باید کاملا از چسب پوشیده تا آب بندی شود. بگذارید خشک شود.
هورا ... قفل هوا آماده است!
برای بکار بردن آن کافیست درون قفل هوا را تا عمق حدود 2 سانتیمتری آب کنید. آب نباید به لبه لوله خودکار برسد. سرپوش آنرا به آرامی سوار کنید. در این مرحله متوجه میشوید که لوله تو خالی مفز سرنگ بریده شده روی میله خودکار را میپوشاند. لوله قفل هوا را درون درب بشکه یا چوب پنبه از قبل سوراخ شده ظرف تخمیر وارد کنید. پس از چند روز کار کردن یکبار مقدار آب آنرا بازدید کنید ممکن است نیاز به اضافه کردن آب باشد.
قبل از شروع کار به تصویر و ساخت قدم بقدم قفل هوا مراجعه کنید تا درک ساخت آن آسان شود.
برچسبها: قفل هوا